GRIDRA

8 dersten 4.

Avrupa Elektrik Piyasaları

Önceki dersler, teorinin büyük kısmının ilk kez uygulandığı ABD piyasalarının terimlerini kullandı. Avrupa aynı problemleri farklı bir mimariyle çözer: nodal yerine bölgesel fiyatlar, görevleri ayrılmış güç borsaları ve iletim sistemi operatörleri, ve yirmiden fazla ülke boyunca birleştirilmiş bir piyasalar zinciri. Avrupa'da okuyor ya da çalışıyorsan, şebekenin gerçekte üzerinde çalıştığı piyasa budur.

Yapı taşları

Teklif bölgesi
İletim kapasitesi tahsis edilmeden elektriğin alınıp satılabildiği en büyük alan — her bölge ve piyasa zaman birimi için tek fiyat. Bölgelerin çoğu ulusaldır; Almanya ve Lüksemburg bir bölgeyi paylaşır, İtalya, Norveç, İsveç ve Danimarka ise birkaç bölgeye ayrılmıştır.
NEMO'lar (güç borsaları)
EPEX SPOT ve Nord Pool gibi atanmış elektrik piyasası işletmecileri gün öncesi ve gün içi piyasaları yürütür ve birleşim algoritmalarını birlikte işletir.
TSO'lar
İletim sistemi operatörleri, piyasanın ne kadar bölgeler arası kapasite kullanabileceğini hesaplar, dengeleme ve redispatch'i yürütür ve dengesizlikleri uzlaştırır.
Dengeden sorumlu taraflar
Her tedarikçi, üretici ve tüccar birine bağlıdır. Program bildirir ve her sapmanın bedelini öder; Almanya'da bu Bilanzkreis sistemidir.
Düzenleyiciler
Ulusal düzenleyiciler (Almanya'da Bundesnetzagentur) kendi piyasalarını denetler; ACER ise onları AB düzeyinde koordine eder.

Yıllar öncesinden gerçek zamana

Vadeli ve futures
Yıllar ile günler öncesi; EEX gibi borsalarda ya da ikili anlaşmalarla — esas olarak riskten korunma için. Uzun vadeli sınır ötesi iletim hakları ayrıca ihaleyle satılır.
Gün öncesi (SDAC)
Saat 12:00'de (CET) birleştirilmiş gün öncesi piyasası, ertesi gün için tüm teklif bölgelerini tek bir optimizasyonla (Euphemia algoritması) temizler ve bölgeler arası kapasiteyi enerjiyle birlikte tahsis eder. 1 Ekim 2025'ten beri 15 dakikalık ürünler kullanılır.
Gün içi (SIDC)
Sürekli sınır ötesi ticaret, katılımcıların tahminler iyileştikçe pozisyonlarını düzeltmesine izin verir; 2024'ten beri Avrupa çapındaki gün içi ihalelerle desteklenir.
Dengeleme
TSO'lar kalan dengesizliği FCR, aFRR ve mFRR ile karşılar; bunlar giderek ortak Avrupa platformları PICASSO ve MARI üzerinden devreye alınır.
Dengesizlik uzlaştırması
Sonrasında her dengeden sorumlu taraf, her 15 dakikalık uzlaştırma döneminde sapması için dengesizlik fiyatını öder ya da alır — programları dürüst tutan teşvik budur.

Piyasa birleşimi

Birleşimden önce tüccarlar sınır ötesi iletim kapasitesini, taşıyacağı enerjiden ayrı olarak satın almak zorundaydı ve sık sık yanılıyorlardı — elektrik yüksek fiyatlı ülkeden düşük fiyatlı ülkeye akıyordu. Örtük (implicit) tahsis bunu çözer: gün öncesi algoritması bölgeler arası kapasiteyi en çok değer yaratan işlemlere otomatik olarak atar. Bir sınırda darboğaz yoksa iki taraftaki fiyatlar eşitlenir; darboğaz varsa ayrışır ve fiyat farkı TSO'lar için darboğaz geliri olur.

Piyasanın ne kadar kapasite kullanabileceği iki şekilde hesaplanır. Daha basit olan net aktarım kapasitesi (NTC) yöntemi her sınıra sabit bir limit verir. Orta Avrupa'nın Core bölgesinde 2022'den beri kullanılan akış tabanlı piyasa birleşimi ise her işlemin gözlü şebekenin kritik hatlarını gerçekte nasıl yüklediğini modeller. AB hukuku ayrıca TSO'ların kritik şebeke elemanlarının kapasitesinin en az %70'ini bölgeler arası ticarete açmasını şart koşar; böylece iç darboğazlar basitçe sınırlara itilmez.

Bölgesel fiyatlamanın dışarıda bıraktığı: redispatch

Bir teklif bölgesinin içinde piyasa sınırsız iletim kapasitesi varsayar. Ortaya çıkan program bir hattı aşırı yükleyecekse — tipik olarak Kuzey Almanya'daki rüzgar enerjisinin güneydeki talebe ulaşması gerektiğinde — TSO'lar piyasa temizlendikten sonra onu düzeltir. Darboğazın önündeki üreticilere üretimi azaltmaları, arkasındakilere artırmaları için ödeme yaparlar ve 2021'den beri yenilenebilir ve daha küçük tesislerden de yararlanırlar (Redispatch 2.0). Almanya'da yılda birkaç milyar euroyu bulan maliyet, toptan fiyatta görünmek yerine şebeke ücretleriyle karşılanır. Almanya–Lüksemburg bölgesinin bölünüp bölünmemesi AB hukuku kapsamında resmi olarak inceleniyor ve siyasi olarak tartışmalı olmaya devam ediyor.

Nodal ve bölgesel yan yana

Fiyat çözünürlüğü
Nodal (PJM, ERCOT, CAISO): her düğümde bir fiyat. Bölgesel (AB): her teklif bölgesi için tek fiyat.
Dağıtım
Nodal: ISO tek tek üniteleri merkezi olarak planlar ve devreye alır. Bölgesel: katılımcılar sattıkları portföyleri kendileri programlar.
Darboğaz
Nodal: tüm darboğazlar piyasada fiyatlanır. Bölgesel: bölgeler arası darboğazlar fiyatlanır; bölge içi darboğazlar piyasa dışında redispatch ile çözülür.
Riskten korunma
Nodal: düğümler arası finansal iletim hakları. Bölgesel: bölge bazında vadeli sözleşmeler ve uzun vadeli sınır ötesi iletim hakları.

Hiçbiri tek başına doğru değil

Bölgesel piyasalar yüksek likidite, basit ürünler ve bütün bir ülke için net bir fiyat sunar, ama şebekenin nerede kapasite sıkıntısı çektiğini gizler ve bu maliyetleri şebeke tarifelerine iter. Nodal piyasalar kesin bir konumsal sinyal verir, ama daha karmaşıktır, likiditeyi bölebilir ve birbirine yakın müşteriler çok farklı fiyatlarla karşılaştığında adalet soruları doğurur. Avrupa'daki bölgeleri bölme tartışması, özünde bu ödünleşimle ilgili bir tartışmadır.

Önemli çıkarımlar

  • Avrupa elektriği düğüm bazında değil, çoğunlukla ulusal olan teklif bölgeleri bazında fiyatlar.
  • Güç borsaları (NEMO'lar) gün öncesi ve gün içi piyasaları yürütür; TSO'lar kapasiteleri hesaplar, dengeleme ve redispatch'i yürütür.
  • Zincir vadeli piyasalardan SDAC (Ekim 2025'ten beri 15 dakikalık ürünler) ve SIDC'ye, oradan dengelemeye ve 15 dakikalık dengesizlik uzlaştırmasına uzanır.
  • Piyasa birleşimi bölgeler arası kapasiteyi örtük olarak tahsis eder; Orta Avrupa'da akış tabanlı olarak.
  • Bölge içi darboğazlar redispatch ile çözülür ve maliyeti toptan fiyatta değil şebeke ücretlerinde görünür.

Daha fazla okuma