GRIDRA

10 dersten 7.

Yük Akışına Giriş

Yük akışı (güç akışı olarak da adlandırılır), güç sistemleri mühendisliğinde en çok çalıştırılan hesaplamadır. Tüm bir şebeke için tek bir soruyu birden cevaplar: her jeneratörün ne kadar güç ürettiği ve her yükün ne kadar tükettiği bilindiğinde, her bir barada gerilim — büyüklük ve açı — nedir? Yeni hatların planlanmasından gerçek zamanlı şebeke işletimine kadar her şey bu problemin tekrar tekrar çözülmesine bağlıdır.

Üç bara tipi

Şebekedeki her barada dört büyüklük önemlidir: gerilim büyüklüğü |V|, gerilim açısı θ, aktif güç P ve reaktif güç Q. Bir yük akışı çalışmasında herhangi bir barada dördünü de önceden bilemezsin — ikisini belirtir, diğer ikisi için çözersin. Hangi ikisinin bilindiği, baranın tipine bağlıdır:

Salınım (denge) barası
|V| ve θ belirtilir (θ referanstır, genellikle 0°). P ve Q çözülür. Şebeke başına tam olarak bir tane vardır — kayıplar dahil, sistemin geri kalanının karşılayamadığı üretim/yük dengesizliğini o üstlenir.
PV barası (jeneratör barası)
P ve |V| belirtilir — jeneratörün güç çıkışı ve gerilim referans değeri. Q ve θ çözülür.
PQ barası (yük barası)
P ve Q belirtilir (yükün talebi). |V| ve θ çözülür. Gerçek bir şebekedeki baraların çoğu PQ barasıdır.

Neden basit lineer cebirle çözülemez

Bir barada enjekte edilen güç, sinüs ve kosinüs terimleri üzerinden gerilim büyüklüklerine ve açılarına bağlıdır — yük akışı denklemleri temelde lineer değildir. Yük akışının doğrudan bir çözüm yerine yinelemeli sayısal yöntemlere ihtiyaç duymasının tek sebebi tam olarak budur: basit bir lineer devrede olduğu gibi bir matrisi tersine çevirip cevabı alamazsın.

Gerçekte nasıl çözülür

Bu alana iki yinelemeli yöntem hakimdir, ve ikisi de aynı kavramsal şekilde çalışır: makul bir tahminle başlanır (genellikle her gerilim 0° açıyla 1,0 p.u. kabul edilir), bu tahminin her baradaki güç dengesini sağlamaktan ne kadar uzak olduğu hesaplanır, sonra seçilen bir toleranstan küçük hale gelene kadar düzeltilip tekrarlanır.

Gauss-Seidel
Daha eski, kavramsal olarak daha basit yöntem. Her seferinde en son mevcut değerleri kullanarak bir bara gerilimini günceller. Güvenilirdir ama büyük şebekelerde yavaş yakınsar.
Newton-Raphson
Bugünün sektör standardı yöntemi. Çözüme çok daha büyük, daha akıllı adımlar atmak için türevleri (bir Jacobian matrisi) kullanır — büyük şebekelerde bile tipik olarak yalnızca birkaç yinelemede yakınsar.

Perde arkasında çalışan şey tam olarak bu

Bir "yük akışı çalışması" duyduğunda — ya da bu platformdaki IEEE 39-Bara Yük Akışı laboratuvarını açtığında — otomatik olarak yapılan hesaplama tam olarak budur. Bara tiplerini ve problemin neden yinelemeli olduğunu anlamak, simülasyon çıktısını bir kara kutu gibi hissettirmek yerine anlamlı kılan şeydir.

Önemli çıkarımlar

  • Yük akışı, bilinen güç enjeksiyonları verildiğinde her baradaki gerilim büyüklüğünü ve açısını bulur.
  • Her bara, |V|, θ, P, Q'dan hangi ikisinin bilindiğine bağlı olarak üç tipten biridir — salınım, PV veya PQ.
  • Denklemler lineer değildir, bu yüzden doğrudan değil yinelemeli olarak çözülürler.
  • Newton-Raphson modern standart yöntemdir; Gauss-Seidel daha eski, daha basit olanıdır.

Daha fazla okuma

  • J. D. Glover, T. J. Overbye and M. S. Sarma, Power System Analysis and Design, 6th ed. Boston: Cengage Learning, 2017. — yük akışı problemine kapsamlı, örnek odaklı bir giriş
  • J. J. Grainger and W. D. Stevenson Jr., Power System Analysis. New York: McGraw-Hill, 1994. — Gauss-Seidel ve Newton-Raphson yöntemlerinin klasik türetimleri
  • A. J. Wood, B. F. Wollenberg and G. B. Sheblé, Power Generation, Operation, and Control, 3rd ed. Hoboken, NJ: Wiley, 2014. — yük akışının günlük işletmede dağıtım planlaması ve güvenlik analizi için nasıl kullanıldığı
Laboratuvarda dene

IEEE 39-Bara Güç Akışı

Yükü artır ve bir hattı devre dışı bırak — gerilimi ilk düşen barayı bul.